Dynamiczny rozwój spółek sprzyja ich międzynarodowej ekspansji i dużym inwestycjom. Trudności z finansowaniem projektów pomagają ograniczyć banki, które łącząc się w ramach konsorcjów są w stanie sprostać wymaganiom nawet bardzo kapitałochłonnych inwestycji.

Bardzo często dochodzi do sytuacji, w której przedsiębiorcy ponoszą koszty związane z planowaniem lub rozpoczęciem procesu inwestycyjnego, a ostatecznie realizacja takiej inwestycji nie dochodzi do skutku. W sytuacji ponoszenia takich wydatków, decyzja o zaprzestaniu prac ma istotne konsekwencje podatkowe.

Obecnie znakomita większość „dużych” inwestycji infrastrukturalnych, a zwłaszcza finansowanych przy udziale funduszy europejskich, realizowana jest w oparciu o Warunki Kontraktowe, opracowane przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Inżynierów Konsultantów FIDIC (Federation Internationale des Ingenieurs Conseils).

Umowa opcji jest umową nienazwaną, co do której kodeks cywilny nie przewiduje szczegółowych uregulowań. Natomiast w praktyce umowa ta zyskuje na popularności, zwłaszcza w obrocie instrumentami finansowymi, co powoduje konieczność dokonania jej kwalifikacji prawnej.

Szczegółowe warunki emitowania bonów skarbowych aktualnie nadal są uregulowane w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2006 roku w sprawie warunków emitowania bonów skarbowych (Dz. U. 06.113.771).

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 103 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy oraz podmioty określone w art. 108 ustawy o VAT (chodzi o osoby fizyczne, osoby prawne a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej wystawiające fakturę, w której wykażą kwotę podatku) zobowiązani są do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Podatnicy VAT zobowiązani są do składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowych co do zasady za okresy miesięczne w terminie do 25. miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu.

W ostatnim czasie jesteśmy świadkami przełomowych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) w kwestii wymogów dotyczących formy faktur VAT. Dotychczas powszechne było przekonanie, iż podatnicy mają do wyboru dwie alternatywne formy wystawiania, przekazywania i przechowywania faktur: klasyczne faktury papierowe oraz faktury elektroniczne zaopatrzone w bezpieczny podpis elektroniczny lub wymienione w systemie EDI (e-faktury).

"Rażące naruszenie prawa" zachodzi nie tylko wtedy, gdy istnieje oczywisty dysonans pomiędzy treścią przepisu a rozstrzygnięciem objętym decyzją, ale także wówczas, gdy organ podatkowy wydał decyzję ostateczną w oparciu o przepis prawa krajowego, który pozostaje w oczywistej sprzeczności z prawem wspólnotowym.

W dniu 20 kwietnia 2010 r. został podpisany nowy protokół do polsko-szwajcarskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z 1991 r. Zasadnicze zmiany przewidziane postanowieniami nowego protokołu dotyczą zasad opodatkowania u źródła dywidend, odsetek i należności licencyjnych.