Umowa opcji jest umową nienazwaną, co do której kodeks cywilny nie przewiduje szczegółowych uregulowań. Natomiast w praktyce umowa ta zyskuje na popularności, zwłaszcza w obrocie instrumentami finansowymi, co powoduje konieczność dokonania jej kwalifikacji prawnej.

Szczegółowe warunki emitowania bonów skarbowych aktualnie nadal są uregulowane w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2006 roku w sprawie warunków emitowania bonów skarbowych (Dz. U. 06.113.771).

W dniu 20 kwietnia 2010 r. został podpisany nowy protokół do polsko-szwajcarskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z 1991 r. Zasadnicze zmiany przewidziane postanowieniami nowego protokołu dotyczą zasad opodatkowania u źródła dywidend, odsetek i należności licencyjnych.

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zabezpieczenie wierzytelności banku może być dokonane w drodze przeniesienia na bank przez dłużnika lub osobę trzecią, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi odsetkami i prowizją, prawa własności rzeczy ruchomej lub papierów wartościowych.

Firmy inwestycyjne prowadzą rachunki pieniężne w celu obsługi rachunków papierów wartościowych klientów, jak również w celu realizacji wzajemnych zobowiązań firm inwestycyjnych i ich klientów. Wedle zasady określonej w § 32 ust 1 rozporządzenia z dnia 20 listopada 2009 roku w sprawie trybu i warunków postępowania firm inwestycyjnych, banków, o których mowa w art. 70 ust 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz banków powierniczych (Dz.U.09.204.1577 – dalej rozporządzenie), środki pieniężne klientów powinny być deponowane odrębnie od środków pieniężnych firmy inwestycyjnej.

Podatnicy często stają przed dylematem, co zrobić, jeżeli wypłacają odsetki na rzecz oddziału zagranicznego banku. W takim bowiem przypadku pojawia się problem, według jakiej stawki pobrać podatek u źródła od odsetek. Innymi słowy, czy w takiej sytuacji należy stosować umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a siedzibą centrali, czy też miejscem rejestracji oddziału banku.

Aport, czyli wkład niepieniężny wniesiony do spółki na pokrycie kapitału, jest zjawiskiem powszechnym w obrocie prawnym. Przedmiotem aportu mogą być dobra lub prawa posiadające zdolność aportową. Przepisy prawa nie określają wprost, co należy rozumieć pod pojęciem zdolności aportowej, dlatego jest ona przedmiotem rozważań doktryny oraz licznych wyroków sądowych.

Znaczna grupa przedsiębiorców boryka się z niesolidnymi dłużnikami. Nie dosyć, że nie otrzymują oni należnych im wierzytelności, to dodatkowo muszą być one rozpoznane na gruncie podatków dochodowych jako przychód.

Pytanie zawarte w tytule niniejszego artykułu nurtuje podatników od dawna i stało się źródłem wielu rozstrzygnięć organów podatkowych i sądów.

Co prawda umowa leasingu została zdefiniowana w kodeksie cywilnym, jednakże ustawodawca podatkowy określił ten rodzaj umowy w sposób szczególny na gruncie prawa podatkowego, w tym również w przepisach dotyczących podatku VAT. Na podstawie ustawy o VAT można wyróżnić dwie odrębne konstrukcje leasingu – leasing operacyjny oraz leasing finansowy.