Dynamiczny rozwój spółek sprzyja ich międzynarodowej ekspansji i dużym inwestycjom. Trudności z finansowaniem projektów pomagają ograniczyć banki, które łącząc się w ramach konsorcjów są w stanie sprostać wymaganiom nawet bardzo kapitałochłonnych inwestycji.

Bardzo często dochodzi do sytuacji, w której przedsiębiorcy ponoszą koszty związane z planowaniem lub rozpoczęciem procesu inwestycyjnego, a ostatecznie realizacja takiej inwestycji nie dochodzi do skutku. W sytuacji ponoszenia takich wydatków, decyzja o zaprzestaniu prac ma istotne konsekwencje podatkowe.

Obecnie znakomita większość „dużych” inwestycji infrastrukturalnych, a zwłaszcza finansowanych przy udziale funduszy europejskich, realizowana jest w oparciu o Warunki Kontraktowe, opracowane przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Inżynierów Konsultantów FIDIC (Federation Internationale des Ingenieurs Conseils).

Inwestor, zainteresowany realizacją określonego przedsięwzięcia, ujawnionego w Rozporządzeniu Rady Ministrów dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, powinien przeanalizować zasadność oraz formę informowania zainteresowanej społeczności na temat przebiegu realizacji inwestycji.

Zgodnie z przyjętą i aktualnie obowiązująca linią orzecznictwa tzw. umowa deweloperska, określana także jako umowa realizatorska, nie jest umową nazwaną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2003r., IV CKN 305/01, lex nr 112223). Jest rodzajem umowy nienazwanej (mieszanej), powstałej ze szczególnego połączenia czynności prawnych podejmowanych w ramach budowlanego procesu inwestycyjnego, w której podstawę i przyczynę działania developera stanowi docelowy zamiar przekazania inwestycji użytkownikowi.

Podatnik planuje sprzedaż będącej jego własnością działki wraz z posadowionym na niej budynkiem, który przeznaczony jest do rozbiórki. Jak na gruncie VAT powinien opodatkować tą transakcję?

Bezsporną przewagą zamawiającego nad wykonawcą, przypadku przygotowywania oraz realizacji przetargów publicznych, jest możliwość narzucenia warunków umowy, którą zawrze zamawiający ze składającym ofertę, uznawaną następnie za najkorzystniejszą.

Wyrok WSA w Poznaniu z 4 lutego 2010 r. - sygn. akt III SA/Po 829/09

O uznaniu nieruchomości za obiekty związane z działalnością gospodarczą decyduje - wbrew zarzutom skargi – kryterium ich posiadania przez przedsiębiorcę (jako użytkownika wieczystego), a nie ich faktyczne wykorzystywanie dla celów działalności gospodarczej.

24 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (sygn. akt I SA/Kr 1474/09) orzekł, że w przypadku wyciągów narciarskich opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega wyciąg jako całość a nie jedynie jego części budowlane.

Popularnym kontraktem na rynku obrotu nieruchomościami jest umowa deweloperska. Uregulowania prawne w tym zakresie są znikome, a jedynym przepisem ustawowym, który wprost normuje tę instytucję, jest art. 9 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 wraz z późn. zm.).