Podatki > podatek dochodowy CIT

Ograniczenia tzw. cienkiej (niedostatecznej) kapitalizacji mają zastosowanie, co do zasady, do pożyczek udzielonych przez bezpośredniego udziałowca lub przez spółkę siostrzaną.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ("ustawa o CIT"), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej "ustawa o CIT") mogą powstać wątpliwości, od kiedy można rozpocząć amortyzację środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki.

Na podstawie art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: "updop"), wydatki ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy leasingu z tytułu używania przedmiotu leasingu stanowią koszt uzyskania przychodu po stronie korzystającego jeżeli zawarta umowa leasingowa spełnia następujące warunki:

Zgodnie z prawem spółek handlowych, dywidenda ze spółki z o.o. lub spółki akcyjnej może być wypłacona na rzecz udziałowców / akcjonariuszy zarówno w formie pieniężnej, jak i niepieniężnej.

Jak informowaliśmy w artykule „Prawidłowe dokumentowanie wydatków a ich kwalifikacja do kosztów uzyskania przychodów” (Miesięcznik Taxfin Nr 3 Listopad 2011) organy podatkowe co do zasady kwestionują zaliczenie danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli nie został on prawidłowo udokumentowany¹.

Podatnicy, którzy w swej działalności gospodarczej wykorzystują budynki, lokale czy budowle niebędące ich własnością, często ponoszą nakłady na ich ulepszenie. Wydatki te stanowią inwestycję w obcym środku trwałym.

Taka teza wyłania się z wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku (sygn. II FSK 313/10) z dnia 29 czerwca 2011 r.

Rozstrzygnięcie sporu pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi dotyczącego sposobu opodatkowania podatkiem dochodowym przelewu wierzytelności było przedmiotem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zapadłego dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 385/11.