Przekaz jest czynnością jednostronną. Jest to konstrukcja prawna, polegająca generalnie na swoistym uproszczeniu stosunków prawnych między trzema kontrahentami przez „ominięcie” jednego z nich i spełnienie świadczenia do rąk trzeciego, ze zwolnieniem pozostałych.

Umowa opcji jest umową nienazwaną, co do której kodeks cywilny nie przewiduje szczegółowych uregulowań. Natomiast w praktyce umowa ta zyskuje na popularności, zwłaszcza w obrocie instrumentami finansowymi, co powoduje konieczność dokonania jej kwalifikacji prawnej.

Obciążenie nieruchomości służebnością osobistą następuje na rzecz uprawnionego jako imiennie oznaczonej osoby fizycznej. Tym właśnie różni się ona od służebności gruntowej, która przysługuje każdoczesnemu właścicielowi oznaczonej nieruchomości.

Art. 394 § 1 kodeksu cywilnego [dalej: „kc”] stanowi, iż w braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju zadatek dany przy zawarciu umowy ma to znaczenie, że w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron druga strona może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli sama go dała, może żądać sumy dwukrotnie wyższej.

W przypadku umów handlowych zawieranych między przedsiębiorcami, w związku ze znaczną wartością łączących strony zobowiązań, istnieje duże ryzyko finansowe związane z niewykonaniem, bądź nienależytym wykonaniem kontraktu. W jaki sposób można zabezpieczyć się przed takim ryzykiem?

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zabezpieczenie wierzytelności banku może być dokonane w drodze przeniesienia na bank przez dłużnika lub osobę trzecią, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi odsetkami i prowizją, prawa własności rzeczy ruchomej lub papierów wartościowych.

W myśl art. 673 § 1 kodeksu cywilnego [dalej „kc”], jeżeli czas trwania najmu nie jest oznaczony, zarówno wynajmujący, jak i najemca mogą wypowiedzieć najem z zachowaniem terminów umownych, a w przypadku ich braku z zachowaniem terminów ustawowych. Oznacza to, iż strony umowy zawartej na czas nieoznaczony mogą dowolnie określić termin wypowiedzenia.

Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny [dalej: „Ustawa”] reguluje m.in. kwestie umów zawieranych na odległość tj. umów zawieranych z konsumentem bez jednoczesnej obecności stron, przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość.

Zgodnie z przyjętą i aktualnie obowiązująca linią orzecznictwa tzw. umowa deweloperska, określana także jako umowa realizatorska, nie jest umową nazwaną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2003r., IV CKN 305/01, lex nr 112223). Jest rodzajem umowy nienazwanej (mieszanej), powstałej ze szczególnego połączenia czynności prawnych podejmowanych w ramach budowlanego procesu inwestycyjnego, w której podstawę i przyczynę działania developera stanowi docelowy zamiar przekazania inwestycji użytkownikowi.

Wprowadzenie do zawieranej umowy wzorca, przykładowo regulaminu, ogólnych warunków umów, formularzy umów, taryf, czy też instrukcji dla swej skuteczności wymaga zachowania określonych rygorów, zależnych od powszechności stosowania wzorca. Szczególne zasady obowiązują w przypadku zmiany wzorca w czasie trwania umowy.